Παιδί δέκα χρόνων χτυπήθηκε από αυτοκίνητο στη Θεσσαλονίκη, προσπαθώντας να καθαρίσει τζάμια αυτοκινήτων. Μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο, όπου πέθανε έπειτα από μία βδομάδα, χωρίς να το αναζητήσει κανείς. Σε άλλες περιπτώσεις ανάπηρα παιδιά πουλήθηκαν από τους γονείς τους σε αδίστακτους δουλεμπόρους, ενώ υπάρχουν καταγγελίες ότι σε περιοχή της ορεινής Ναυπακτίας οι ίδιοι οι γονείς καίνε ή ακρωτηριάζουν τα παιδιά τους, ως «επένδυση!».
Μετά τον σεισμό της 7ης Σεπτεμβρίου 1999, στην Αττική, εκατοντάδες κτίρια κρίθηκαν ακατάλληλα για διαμονή και χιλιάδες άνθρωποι βρέθηκαν κυριολεκτικά στο δρόμο. Η πολιτεία αποφάσισε την προσωρινή στέγασή τους σε λυόμενους μεταλλικούς οικίσκους, τα περίφημα κοντέινερς, που από τότε παραμένουν μέχρι και σήμερα στους διαμορφωμένους οικισμούς.
Είναι μαθητής της Β' Λυκείου. Βραβεύθηκε σε διαγωνισμό της Μαθηματικής Εταιρίας, αλλά δεν παρέλαβε ο ίδιος το βραβείο επειδή ζει και σπουδάζει μέσα στις φυλακές Αυλώνα.Είναι 21 ετών, προέρχεται από χώρα του ανατολικού μπλοκ και είναι στη φυλακή. 
Μιλώντας στο Αθηναϊκό Πρακτορείο, η εισαγγελέας ανηλίκων, Ελένη Σκεπαρνιά, σημειώνει ότι «η εγκληματικότητα των ανηλίκων και στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια αυξάνεται, αν και εξακολουθεί να βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες», καθώς και ότι το φαινόμενο είναι αναμενόμενο και σχετίζεται με την εξάπλωση της φτώχειας, την αύξηση της ανεργίας και της διάδοσης των ναρκωτικών.
Ο Δημήτρης Τσάτσος στο βιβλίο του (1993) <<Αμφισβήτηση>> προσπάθησε να αποσαφηνίσει την συγκεκριμένη έννοια .Την αμφισβήτηση την θεώρησε μια επώδυνη υπόθεση. Στην πραγματικότητα η αμφισβήτηση είναι η μη παραδοχή του κύρους ή της αξίας που έχει κάποιος κοινωνικός ή πολιτικός θεσμός, ιδεολογία ,γνώση ,πρόσωπο ή έργο. Ωστόσο ,πολλές φορές, μπορεί να μην έχει την μορφή μιας απλής έκφρασης διαφωνίας αλλά να πάρει πιο ακραίες μορφές. Μπορεί να οδηγηθούμε στην απόρριψη, το μηδενισμό και τη ρήξη έως και τον φανατισμό. 
Στην προηγούμενη ανάρτηση είδαμε παιδιά δημοτικού να μιλούν για τον ρατσισμό ,την ξενοφοβία και την διαφορετικότητα. Δυστυχώς, όμως, χθεσινό άρθρο στο Έθνος αποδεικνύει σε όλους μας πως στην Ελλάδα υπάρχουν έντονα προβλήματα στα σχολεία. Δράσεις όπως η προηγούμενη αλλά και δράσεις εκπαίδευσης στα δικαιώματα είναι ελάχιστες. Ας αναλογιστούμε, από την δεκαετία του ’80 έχει θεσπιστεί νόμος για παρουσία κοινωνικών λειτουργών στα σχολεία και όμως αυτό δεν εφαρμόστηκε ποτέ μέχρι σήμερα.
Σε μια εποχή έντονων κοινωνικο-οικονομικών αλλαγών το να δούμε πως αντιλαμβάνονται τα παιδιά τις υπάρχουσες καταστάσεις έχει μεγάλο ενδιαφέρον . Έτσι , λοιπόν , φοιτήτριες Παιδαγωγικού τμήματος,στα πλαίσια της πρακτικής τους άσκησης,αποφάσισαν να δώσουν τον λόγο σε άτομα μικρής ηλικίας. 
Το θέμα της εκπαίδευσης των παιδιών Ρομά απασχολεί εδώ και πολύ καιρό τους κατοίκους της Λαμίας. Το ζήτημα είχε λάβει διαστάσεις μετά από ανακοινώσεις των Συλλόγων Γονέων πέντε σχολείων της περιοχής, οι οποίοι απειλούσαν ότι θα κλείσουν τα σχολεία ή θα απομακρύνουν τα παιδιά τους σε περίπτωση που γίνουν δεκτά παιδιά Ρομά σε αυτά.
Η πρόσφατη καταγγελία εθελόντριας για απάνθρωπες συνθήκες σε ίδρυμα που φιλοξενεί παιδιά με αναπηρία έρχεται να μας θυμήσει την αναλγησία της κοινωνίας μας για παροχή ουσιαστικής φροντίδας σε αυτά τα παιδιά.
Χαρακτηρίζονται «περιστατικά κατάχρησης του Ιντερνετ». Στην πραγματικότητα, πρόκειται για κανονικό εθισμό. «Υποκείμενά» του, νέοι, κορίτσια εσχάτως, αύξηση στην επαρχία, τα τελευταία δύο χρόνια χάριν των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και ειδικά στο Facebook.Οι έφηβοι συχνά είναι περισσότερο ευτυχισμένοι στην εικονική τους ζωή από ό,τι στην πραγματικότητα, σύμφωνα με τα ευρήματα νέας βρετανικής έρευνας. 
Ζούμε σε μια κοινωνία που χαρακτηρίζεται από πολιτισμική ετερότητα. Αυτό σημαίνει ότι όλο και πληθαίνουν οι ιδιαίτερες πολιτισμικές ομάδες που ζουν ανάμεσα μας και συνεισφέρουν στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της χώρας. Ζούμε ταυτόχρονα σ' ένα κόσμο, στον οποίο η διαδικασία παγκοσμιοποίησης προχωρά με γρήγορους ρυθμούς.
Η Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, μια γιορτή χωρίς ιδιαίτερα ιστορικά ερείσματα στις περισσότερες χώρες του κόσμου, κατάφερε να εξαπλωθεί με μεγάλη ταχύτητα και να πάρει τη θέση άλλων, παραδοσιακών, εορτασμών που, όπως φαίνεται, δεν ταιριάζουν με τη σημερινή μορφή των ερωτικών σχέσεων. Η γιορτή είναι μια μάλλον αθώα εξέλιξη των παλιών λευκωμάτων και μυστικών μηνυμάτων. Αυτή η γιορτή εξυμνεί τον έρωτα.
Με αυτό τον τίτλο και την φωτογραφία που δημοσιεύουμε από την Παγανή Μυτιλήνης κυκλοφόρησε πρόσφατο άρθρο - έκκληση προς τις Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις του Επιτρόπου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης Τόμας Χάμαρμπεργκ. Στο άρθρο επισημαίνεται ότι σε όλη την Ευρώπη εξακολουθούν χιλιάδες παιδιά - μετανάστες, με ή χωρίς τους γονείς τους να κλείνονται σε χώρους κράτησης, παρόλο που δεν έχουν διαπράξει κάποιο ποινικό αδίκημα. 
Η δικαίωση Τσιγγάνας , που ενώ ήταν έγκυος κρατήθηκε στο τμήμα «υποδοχής» μεταναστών και απελάθηκε μετά τη γέννηση του παιδιού της που πέθανε, γίνεται ο «θεμέλιος λίθος» για την προστασία των δικαιωμάτων τόσο των παιδιών όσο και των οικογενειών τους.
Κάνοντας κανείς μια βόλτα στους δρόμους της Αθήνας του 2011 θα αντικρύσει νέους κάθε ηλικίας.Οι νέοι αυτοί δεν μοιάζουν με αυτούς των δεκαετιών ΄80και΄90. Οι νέες δεν έχουν μαλλιά φουντωτά ούτε έντονο κόκκινο κραγιόν, αλλά έχουν περιποιημένα μαλλιά, ντύνονται με ωραία ρούχα και έχουν χρυσά ρολόγια. Οι νέοι ,πάλι, δεν φορούν μπλουτζίν αλλά μοντέρνα τζιν και παπούτσια replay, mocassino ,guess… Είναι όμορφοι πια, εντυπωσιακοί και φαινομενικά πλούσιοι.
