Στις 14/12/2010 κατατέθηκε στην Βουλή Σχέδιο Νόμου με τίτλο «Ίδρυση Υπηρεσίας Ασύλου και Υπηρεσίας Πρώτης Υποδοχής, προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας προς τις διατάξεις της Οδηγίας 2008/115/ΕΚ σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών και λοιπές διατάξεις ».
Το νομοσχέδιο αυτό βρίσκεται σε φάση επεξεργασίας στη Βουλή, η οποία πρόκειται να συνεχιστεί την 7/1/11.
Στο μεταξύ, η Δήμητρα Σουλελέ, στέλεχος της ΑΡΣΙΣ στο γραφείο Αθήνας, με αφορμή το νομοσχέδιο και σε συνέχεια της συνάντησης - συζήτησης των μελών με θέμα τους ανήλικους και νέους πρόσφυγες, στις 2/12/2010, παρουσιάζει στην κοινότητα μελών κείμενο προς συζήτηση, με προοπτική την υιοθέτηση και προώθησή του από την ΑΡΣΙΣ. Τα μέλη παρακαλούνται να αποστείλουν τυχόν παρατηρήσεις τους στη γραμματεία (arsisathina@gmail.com), ή εφόσον επιθυμούν, να κάνουν αναρτήσεις στο ιστολόγιο. Το κείμενο - εισήγηση έχει ως εξής:





Πολλοί είναι αυτοί που έχουν προσπαθήσει να διατυπώσουν έναν ορισμό για την έννοια ''εθελοντισμός''.Πολλοί οικονομολόγοι απορρίπτουν τον όρο αυτό αφού παραπέμπει σε άμισθη εργασία.Στις κοινωνικές επιστήμες,όμως,η χρήση του όρου είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη.Αυτό που,ίσως,δεν γνωρίζουν οι περισσότεροι είναι πως το εθελοντικό κίνημα δεν είναι κάτι το καινούργιο.















Τον Ιανουάριο του 2010 η Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία είχε αναλυτικότατο ρεπορτάζ για την λειτουργία των Ιδρυμάτων στην χώρα μας αλλά και για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν αυτά.Στα πλαίσια αυτών φιλοξένησε και την συνέντευξη ενός 20χρονου νέου.Ας τον ονομάσουμε Παναγιώτη.Η αφήγηση του συνταρακτική αφού μας διηγείται πως κατάφερε να ξεφύγει από προβλήματα που τον ταλάνιζαν και να προσπαθήσει να κερδίσει τα χρόνια που έχασε.Ας δούμε τι ακριβώς δήλωσε ο Παναγιώτης: 








